สวัสดีค่ะ ชื่อแฟ้บค่ะ ฉันอยู่ที่นี่มาได้ปีกว่าๆแล้ว ฉันเลือกเรียนคอร์สภาษาญี่ปุ่นระยะยาว 2 ปี ที่โรงเรียน yono-gakuin เป็นโรงเรียนที่ดีมากๆ ค่ะ อาจารย์ทุกคนใจดี ดูแลนักเรียนทั่วถึง ช่วยเหลือนักเรียนทุกๆคน ในเรื่องต่างๆ การเรียน การสอนอย่างเป็นระบบ ทำให้รู้สึกประทับใจ

ญี่ปุ่นเป็นเมืองที่สะอาด ปลอดภัย น่าอยู่มากๆ ฉันเลือกพักในหอพักใกล้ ๆ กับโรงเรียน ใช้เวลาเดินประมาณ 15 นาที และก็ทำงานร้านอาหารไทยใกล้ๆบ้าน การใช้ชีวิตในต่างแดน การได้เห็นอะไรใหม่ๆ วัฒนธรรมที่แตกต่างจากเมืองไทย ทำให้การใช้ชีวิตของฉันเปลี่ยนไป มีความคิด และมีความรับผิดชอบมากขึ้น ถือว่าเป็นประสบการณ์ที่ดีมากๆค่ะ

==============================================

สวัสดีค่ะ ฉันชื่อนกค่ะ หลังจากรับปริญญาตรีแล้วก็คิดอยากเรียนต่อ แต่ลังเลระหว่างภาษาอังกฤษและภาษาญี่ปุ่น ในช่วงนั้นฉันไปสัมภาษณ์งาน ตอนนั้นเองถึงได้รู้ว่าภาษาที่สามสำคัญมากแค่ไหน ฉันเริ่มจากค้นหาข่าวทุนการศึกษาจากอินเตอร์เน็ต และบังเอิญเปิดเจอเว็บของ jeducation โดยบังเอิญ ว่า โรงเรียน Yono Gakuin ให้ทุนการศึกษาสำหรับนักเรียนที่ต้องการมาเรียนภาษาญี่ปุ่นจำนวน 2 ทุน วิชาที่สอบมีภาษาญี่ปุ่น ภาษางกฤษและคณิตศาสตร์ ต้องขอบอกก่อนว่าฉันไม่เคยเรียนภาษาญี่ปุ่น ไม่มีความรู้อะไรเลยเกี่ยวกับประเทศญี่ปุ่น ฉันทำได้แต่วิชาภาษาอังกฤษ แต่ตอนสัมภาษณ์คิดว่าทำได้ดี ฉันคิดว่าอาจารย์ไม่ได้ต้องการคนเก่ง แต่ต้องการคนที่มีความตั้งใจจริงและพยายามมากกว่า ผลปรากฏว่าฉันไม่ได้ทุน 2 ทุนนั้น แต่ได้ทุนลำดับที่ 3 เป็นส่วนลดค่าแรกเข้าและค่าเรียนบางส่วน เราก็เลยตัดสินใจเลือกมาเรียนภาษาที่นี่ค่ะ

ก้าวแรกในญี่ปุ่น

ยัง งงๆอยู่ว่านี่เรามาญี่ปุ่นแล้วจริงๆหรือ เรามาถึงญี่ปุ่นก่อนวันเปิดเรียน 3 วัน หอพักที่อยู่มีเพื่อนคนไทยอีก 2 คนและคนเวียดนาม อยู่ห้องละ 2 คน ห้องน้ำและห้องครัวใช้ร่วมกัน

วันแรกของการเปิดเรียนนักเรียนใหม่ทุกคนต้องทำ test และแบ่งห้องตามระดับภาษาญี่ปุ่น แน่นอนเราอยู่ชั้นต้น เดือนแรกเป็นชีวิตที่สนุก เพราะทุกอย่างคือสิ่งใหม่ๆให้เรียนรู้ ได้ไปเที่ยวหลายที่ หลังเลิกเรียนกลับบ้านอ่านหนังสือ เรารู้สึกว่าเป็นช่วงที่ทุกคนกำลังมีไฟ มีความพยายาม เพราะต่างคนต่างก็มีเป้าหมายกันทุกคนในการมาญี่ปุ่น เดือนที่สองทุกคนต่างเริ่มหางาน เด็กไทยส่วนใหญ่มักจะทำงานที่ร้านอาหารไทย ชีวิตการทำงานช่วงแรกเป็นไปด้วยความยากลำบากเพราะยังพูดภาษาญี่ปุ่นไม่ได้เลย เพื่อนร่วมงานก็ไม่มีใครสอนงานเรา ทำงานทุกอย่างตั้งแต่เสิร์ฟ ล้างจาน ทำความสะอาด จนถึงขัดห้องน้ำ ปัญหาในที่ทำงานหลาย ๆ ครั้งก็อยากลาออก แต่ก็อดทนทำมาเรื่อยๆ เพราะเราไม่อยากยอมแพ้ การทำงานที่ไหน ๆ ก็เหนื่อยและมีปัญหาด้วยกันทุกที่ เราทำมาตลอดจนกระทั่งได้งานใหม่ใกล้บ้าน เป็นร้านอาหารไทยที่เจ้าของร้านเป็นคนญี่ปุ่น ระบบการทำงานต่างจากร้านทีเจ้าของเป็นคนไทยตามสไตล์การทำงานแบบญี่ปุ่น เราไม่คิดว่าการทำงานพิเศษไม่ดี หรือทำให้เสียการเรียนหากเราจัดตารางเวลาอย่างเหมาะสม ตอนนั้นเราแทบพูดภาษาญี่ปุ่นไม่ได้เลย แต่เทนโจ (ผู้จัดการ) ร้านก็สอนงานสอนการพูดภาษาญี่ปุ่นที่เป็นภาษาสุภาพกับลูกค้า สอนวิธีการพูดและรับโทรศัพท์ที่ถูกต้อง ตอนนั้นเรายังไม่เข้าใจความหมาย ท่องจำอย่างเดียว แต่พอวันนึงพอได้เรียนในบทเรียน เราก็เข้าใจและรู้สึกว่าเราเข้าใจบทเรียนได้ง่ายขึ้น เราก็เลยคิดว่าที่จริงแล้วการทำงานพิเศษก็เป็นการรียนรู้ภาษาญี่ปุ่นอีกวิธีหนึ่งนอกห้องเรียน

เวลาผ่านไปครึ่งปี เราสอบผ่านมาเรียนภาษาญี่ปุ่นชั้นกลาง บทเรียนเริ่มยากขึ้น ไวยากรณ์ยากขึ้น คันจิยากขึ้น ในตอนเริ่มเรียนชั้นกลางเราเป็นคนไทยคนเดียวในห้อง นักเรียนส่วนใหญ่เป็นคนจีนและเกาหลี เนื่องจากคนจีนเข้าใจความหมายคันจิ บางครั้งอาจารย์ก็ไม่ค่อยเน้นคันจิเท่าไหร่ เรารู้สึกว่ามีคันจิที่เราต้องจำมากมาย จนเราไม่รู้ว่าเราจำเริ่มอ่านจากตรงไหน ข้อสอบการอ่านเรื่อง จึงเป็นปัญหาสำหรับเรามาก เรื่องงาน หลายๆครั้งที่ฟังลูกค้าพูดไม่เข้าใจ ไม่รู้ว่าลูกค้าต้องการอะไร เราเริ่มรู้สึกท้อถอยมากๆ มาถึงปัญหาเรื่องหอพัก การใช้ชีวิตอยู่กับคนไทยไม่มีปัญหาอะไร แต่เป็นปัญหากับเพื่อนชาติอื่น ตั้งแต่ทานข้าวแล้วไม่ล้างจาน เปิดไฟทิ้งไว้ ซื้อของมาตุนไว้ในตู้เย็นจนเราไม่มีที่เก็บ ใช้ของ ๆ เราโดยไม่ขอแล้วไม่ทำความสะอาดให้ พอที่พักสกปรกแมลงสาบก็ออกมา ความสกปรกทำให้พี่คนไทยที่พักอยู่กับเราตัดสินใจย้ายออกไป


ตอนนั้นเรารู้สึกว่าเรามีปัญหารอบด้านทั้งเรื่องเรียน เรื่องงาน เรื่องบ้าน จากที่เคยไปเรียนทุกวันก็เริ่มขาดเรียน รู้สึกไม่มีจิตใจอยากทำอะไร เราไม่รู้เลยว่าเราขาดเรียนมากแค่ไหน จนระทั่งอาจารย์ทานิ อาจารย์ใหญ่เข้ามาคุยกับเราว่าเกิดอะไรขึ้น เวลาเข้าเรียนของเราตกต่ำลงมาก และหน้าตาเราก็ดูไม่สบายเหมือนเมื่อก่อน อาจารย์บอกว่าเป็นห่วง เราไม่รู้จะพูดยังไง ก็เลยได้แต่บอกปัญหาเรื่องที่พัก ซึ่งต้องขอขอบคุณอาจารย์เพราะอาจารย์รีบจัดการให้เราทันที เรียกทุกคนในหอพักมาประชุม และจัดระเบียบเรื่องความสะอาดใหม่ทั้งหมด

กรุงเทพฯ