คำว่า “ มารยาท” ในภาษาญี่ปุ่นนั้นมีอยู่หลายคำ ในปัจจุบัน คำว่า 「マナー」（ Manner ） ดูจะเป็นคำที่ใช้บ่อยๆ ทีเดียว “ มารยาท” ที่จะพูดถึง ณ ที่นี้ คือมารยาทต่างๆ บนรถไฟ เนื่องจากเรื่องของมารยาท เป็นเรื่องสิ่งที่ควรกระทำ ไม่ใช่กฎระเบียบตายตัว การจะบังคับขู่เข็ญให้ทุกคนกระทำตามจึงยากยิ่งกว่ากฎ ระเบียบเพราะไม่มีบทลงโทษหากฝ่าฝืน มีแต่เพียงคำตัดสินว่า “ เสียมารยาท” （失礼： shitsurei ） หรือ “ ไร้มารยาท” （無礼： burei ） หรือ “ ดูไม่น่ามอง” （行儀悪い： gyougi-warui ） ดังนั้น การรณรงค์ให้รักษามารยาท จึงปรากฏแต่เพียงป้ายชักชวนเท่านั้น

失礼 ：しつれい

ระบบขนส่งมวลชนของญี่ปุ่นนั้นก้าวหน้าไปมาก ผู้คนจึงใช้บริการอย่างแน่นขนัด มารยาทอันดับต้นๆ ที่เห็นในสถานีคือ การงดสูบบุหรี่ แม้ว่าคนสูบบุหรี่ในญี่ปุ่นจะมีอยู่มาก แต่การงดสูบบุหรี่ตามที่สาธารณะก็ถือเป็นมารยาททางสังคมที่พึงกระทำ ป้ายแรกเป็นป้าย 「終日禁煙」 “ งดสูบบุหรี่ตลอดทั้งวัน”

禁煙（ kin-en ） แปลว่าห้ามสูบบุหรี่ ตรงข้ามกับ 喫煙（ kitsuen ） “ การสูบบุหรี่”

終日（ shuujitsu ） เป็นภาษาเขียน มีความหมายว่า “ ทั้งวัน” เหมือนกับ 「一日中」（ ichinichijuu ） คำนี้ถ้าเดาความหมายอาจเข้าใจผิดว่าเป็นวันสุดสัปดาห์ เพราะ 「終」 คือตัวจีนคำว่า 「終わり」（ owari ） ที่แปลว่าจบ ที่มักเห็นตอนที่หนังอวสาน หรือรายการทีวีจบ เป็นคำที่ใช้ในภาษาเขียนเป็นหลัก

ข้างล่างป้ายเขียนว่า 「ご協力をお願いいたします」（ go-kyouryoku-o onegai-itashimasu ） แปลว่า “ โปรดให้ความร่วมมือ”

ご協力 ：ごきょうりょく

ใครใคร่สูบบุหรี่ ปัจจุบันจะมีที่จัดให้สูบบุหรี่โดยเฉพาะเรียกว่า 「喫煙場所」（ kitsuen basho ） แปลตรงตัวว่า “ สถานที่สูบบุหรี่” โดยปกติ ไม่สามารถสูบบุหรี่ในรถโดยสาร แต่สำหรับสถานีนี้เพิ่มมาตรการเป็นห้ามสูบในสถานีด้วย

มารยาทลำดับต้นๆ ก่อนขึ้นรถไฟ คือ “ การวิ่งเข้าขบวนรถขณะรถไฟกำลังจะปิดประตู” คนขับรถไฟหรือนายสถานีมักจะประกาศเตือนเสมอว่า 「駆け込み乗車、お止めください。」（ kakekomi jousha, o-yame kudasai ） หมายความว่า “ กรุณางดการวิ่งเข้ารถเพื่อโดยสาร”

駆け込み ：　かけこみ

สาเหตุที่ต้องเตือนไม่ให้วิ่งถลาเข้ารถเพื่อให้ทันประตูปิดก็เพราะ บ่อยครั้งที่การวิ่งเข้ารถทำให้ประตูต้องเปิดออกเพื่อรับผู้โดยสาร เมื่อประตูเปิดออกอีกก็เสียเวลาในการปิดประตู ทำให้รถไฟวิ่งช้ากว่ากำหนด ซึ่งที่ญี่ปุ่นถือเป็นเรื่องซีเรียสมากหากรถไฟจะช้ากว่าเวลาถึง 1 นาที ตามรถไฟใต้ดินก็มีการรณรงค์ให้นึกถึงหัวอกผู้โดยสารท่านอื่นๆ เช่นระบุว่า การกระทำนี้เป็นการกระทำที่ “ เมวะขุ” （迷惑： meiwaku ： รบกวน ） ผู้อื่น คนอีกมากมายต้องรอคุณคนเดียว

นอกจากนี้ เมื่อเข้าไปในตู้รถไฟยังอาจจะเห็นป้ายรณรงค์เรื่องมารยาทอื่นๆ อีก มารยาทเหล่านี้ถือว่าเป็นมารยาทที่พึงกระทำแต่คนญี่ปุ่นในเมืองละเลยที่จะปฏิบัติ เช่น ป้าย 「それが、マナー。」（ sore-ga, manaa ） ของรถไฟสายเซบุ ซึ่งแปลว่า “ นั่นคือมารยาท”

ป้ายในชุด “ นี่คือมารยาท” จะใช้เครื่องหมายอัศเจรีย์เป็นเครื่องหมายเตือนพฤติกรรมตามรูป อย่างป้ายเตือนเรื่องการนั่งกินที่ มีข้อความเล็กๆ ระบุว่า 「座席は詰めて、ゆずりあう。」（ zaseki wa tsumete, yuzuriau ）

座席 ：　ざせき

ป้ายนี้เตือนในเรื่องกระเป๋า โดยระบุมารยาทที่พึงกระทำว่า 「リュックは手に持つ。あみ棚にのせる。」

リュック

ป้ายนี้หมายความว่า “ เป้สะพายกรุณาถือไว้กับมือ หรือวางไว้บนหิ้งตะแกรง” เพราะว่าผู้โดยสารรถไฟบางคนวางของ หรือกระเป๋าไว้ข้างตัวทำให้เปลืองที่นั่ง จึงรณรงค์ให้มีมารยาท ให้ถือเป้ไว้กับตัว หรือไม่ก็วางไว้บนหิ้งตะแกรงที่อยู่เหนือที่นั่ง

โดยปกติหากคนไหนมีสัมภาระหนักๆ หรือเกะกะคนอื่นก็จะวางไว้บนตะแกรงเหนือที่นั่ง คนญี่ปุ่นไม่ชินกับการถือของให้ ทั้งนี้อาจเป็นเพราะอาจถูกคนที่ถือให้เชิดของไปเลย บางคนจึงถือของข้างกายตลอดแม้ว่าจะหนัก หรือไม่ก็วางไว้บนตะแกรงเพื่อไม่ให้เปลืองที่ยืนเช่นกัน แต่บางครั้งตะแกรงก็เป็นที่วางขยะต่างๆ เช่น หนังสือ นิตยสารที่คนอ่านเสร็จแล้วทิ้ง