ในประเทศญี่ปุ่นมีป้อมตำรวจ （交番 ： こうばん : kouban ） ตั้งอยู่ทั่วไป โดยเฉพาะในเขตเมืองใหญ่ ๆ จะมีถี่มาก โดยปกติอาจจะเป็นอาคารอย่างง่าย ๆ หรืออาจจะเป็นคูหาที่เช่ามาอีกที สถานที่ตั้งป้อมตำรวจมักจะอยู่ใกล้สถานที่สำคัญของชุมชน เช่น ใกล้สถานีรถไฟ หรือ ทางรถไฟ (คาดว่าเป็นบริเวณที่เกิดอุบัติเหตุได้ง่ายมาก) บ้างก็อยู่ใกล้โรงพยาบาล, สี่แยก

โดยปกตินายตำรวจที่ญี่ปุ่นจะไม่มีหน้าที่โบกรถหรือทำหน้าที่เป็นตำรวจจราจร ซึ่งทั้งนี้ก็อาจจะเป็นเพราะความมีวินัยของคนญี่ปุ่น นายตำรวจจะมีหน้าที่เกี่ยวกับจราจรในช่วงเทศกาลเท่านั้น เช่น หากมีใครจะเดินพาเหรดกลางถนน หรือ ช่วงเทศกาลที่มีการปิดถนนชั่วคราว ตำรวจจะเป็นผู้เคลียร์พื้นที่ถนนส่วนหนึ่ง และคอยดูความปลอดภัยในที่ที่อาจเกิดเหตุชุลมุนได้ง่ายอีกส่วนหนึ่ง

นอกจากนี้แล้ว ยังมีเจ้าหน้าที่อื่นๆ ซึ่งเป็นส่วนรับผิดชอบของหน่วยงานเอง เช่น คนโบกสัญญาณในเขตก่อสร้างชั่วคราว ซึ่งทางหน่วยงานจะหามาเอง ตำรวจจึงไม่ต้องมาดูแลในจุดนี้

โดยปกติตำรวจญี่ปุ่นจะมีเขตประจำการอยู่ แต่มีการผลัดเวียนเปลี่ยนป้อมกันไป และจะมีจักรยานคู่ใจ เอาไว้ขี่ลาดตระเวณส่วนหนึ่ง อีกส่วนหนึ่งจะขับรถตำรวจเรียกว่า 「パトロールカー」（ patoroo-ru-kaa ： patrol car ） หรือย่อว่า 「パトカー」 (patokaa) ลาดตระเวณเขตที่ตนเองดูแล

เมื่อมีเหตุด่วนเหตุร้ายเกิดขึ้น
ในญี่ปุ่นจะกดโทรศัพท์เรียก 110 สามารถเรียกได้ตลอด

ตำรวจที่ญี่ปุ่นโดยปกติจะไม่แต่งชุดตำรวจออกจากบ้านแบบตำรวจไทย แต่จะแต่งสูทเหมือนไปทำงานบริษัทตามปกติ จะแต่งชุดตำรวจก็ต่อเมื่อต้องออกปฏิบัติหน้าที่ในพื้นที่ ตำรวจที่อยู่ในสำนักงานอาจจะไม่แต่งเครื่องแบบก็ได้ สาเหตุที่ตำรวจไม่แต่งเครื่องแบบออกมาจากบ้าน อาจจะเป็นเพราะที่ญี่ปุ่นนิยมแยกเรื่องส่วนตัวกับภาระผูกพันจากกัน อย่างในเมืองไทย ถ้าคนข้างบ้านเป็นตำรวจก็จะรู้จักและให้ความเกรงใจในฐานะเป็นตำรวจ อาจจะทำให้ทำำงานได้ยาก ไม่สะดวก ในระหว่างปฏิบัติหน้าที่ ตำรวจจะปฏิเสธไม่ให้ถ่ายรูป เมื่อปฏิบัติหน้าที่เสร็จก็จะเปลี่ยนเป็นชุดสูทตามปกติกลับบ้าน

อาวุธของตำรวจญี่ปุ่นโดยปกติจะไม่พกปืน มีเพียงกระบองซึ่งถูกออกแบบให้พับเก็บได้ และกุญแจมือ ตำรวจหลาย ๆ นายได้รับการฝึกฝนศิลปะการต่อสู้ เช่น ยูโด คาราเต้มาอย่างดี แต่เมื่อวัยล่วงเลยไป ก็อ้วนป่องพอ ๆ กับตำรวจไทยเหมือนกัน ตำรวจบางท่านจะมีอุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์ เช่น วิทยุมือถือ ปาล์ม ไว้ติดต่อกับเจ้าหน้าที่ในศูนย์ข้อมูล

หน้าที่ของตำรวจอาจจะแตกต่างกันไปตามพื้นที่ ที่ป้อมตำรวจจะมีแผนที่เขตและเขตรอบพื้นที่ที่รับผิดชอบเพื่อช่วยในกรณีถามทาง นอกจากงานลาดตระเวณ งานประจำป้อมตามปกติแล้ว บางครั้งก็จะออกไปตั้งจุดตรวจ เช่น คอยเตือนบรรดาผู้ขี่จักรยานให้เปิดไฟหน้าในยามดึก หรือจับพิรุธ เพราะในเมืองมีปัญหาเรื่องจักรยานหายบ่อยมาก (ยิ่งถ้าเป็นนักเรียนต่างชาติก็อาจจะถูกเพ่งเล็งมากหน่อย เพราะจักรยานที่ญี่ปุ่นแพง และนักเรียนต่างชาติมักอยู่กันไม่นาน อาจมีแรงจูงใจให้ขโมยจักรยานที่วางทิ้งไว้ง่ายกว่าคนญี่ปุ่น) เท่าที่สอบถามมาเจ้าหน้าที่ไม่มีการปรับโดยตรง ถ้าเป็นเรื่องใหญ่ก็มักจะเชิญไปที่สถานีตำรวจเลย หลังจากนั้นก็เป็นมาตรการภายในสถานีตำรวจ ที่เราไม่อาจทราบ

ตามซุปเปอร์มาร์เก็ต มีปัญหาเรื่องการลักขโมยอยู่บ่อย คนที่ลักขโมยส่วนใหญ่มักจะเป็นคนแก่ซึ่งก็มีเงินจ่าย แต่อาจจะอยากลักขโมยเพื่อความตื่นเต้นจนติดเป็นนิสัย ในซุปเปอร์มาร์เก็ต จะมีคนอีกสายงานหนึ่งเรียกว่า 「ジーメン」（ G-men ： government men ） เป็นคำทับศัพท์ภาษาอังกฤษที่ญี่ปุ่นสร้างขึ้น เรียกคนที่ทำหน้าที่คล้ายตำรวจนอกเครื่องแบบ ปะปนกับลูกค้า คอยจับพิรุธคนขโมย เมื่อจับได้ปกติก็มักจะเพียงว่ากล่าวตักเตือน แต่ถ้าบ่อยเข้าถึงจะเรียกตำรวจมาพาไปลงคดีความ จีเม็นที่จริงแล้วอาจจะไม่ได้ขึ้นตรงกับรัฐบาลเหมือนชื่อ อาจเป็นคนที่ได้รับการฝึกฝนในการจับพิรุธในบริษัทเอกชนที่ทางซุปเปอร์มาร์เก็ตจ้างมาอีกต่อหนึ่ง

ย้อนกลับมาพูดเรื่องป้อมตำรวจ ปกติแล้วป้อมตำรวจจะไม่มีห้องฝากขัง แม้ว่าหน้าป้อมจะมีป้ายประกาศหาคน หรือแจ้งจับใครอยู่ แต่เมื่อจับผู้ต้องหาซึ่งเรียกว่า 「容疑者」（ yougisha ） ได้ก็จะถูกส่งตัวไปสถานีตำรวจซึ่งมีขนาดใหญ่กว่า เรียกว่า 「警察著」（ keisatsucho ） ที่นี่จะมีห้องขัง หรือห้องฝากขังเรียกว่า 「留置場」（ ryuuchijou ） ขาจรก็มักจะเป็นกรณีทะเลาะวิวาทประจำวัน หรือคนเมาเหล้า

หากมีคดีสะเทือนขวัญ ภาระงานก็จะถูกโอนไปอยู่กับสถานีที่ใหญ่กว่า หากเรื่องถึงศาลมีการตัดสินความเป็นที่เรียบร้อย ก็อาจจะถูกส่งตัวไปอยู่ในคุก ภาษาญี่ปุ่นเรียกว่า 「監獄」（ kangoku ： เรือนจำ ） ถ้าเป็นคดีที่ไม่ใหญ่โต โดยปกติจะอะลุ้มอล่วยให้ “ รอลงอาญา” ไว้และมีรายงานตัวกับเจ้าหน้าที่เป็นระยะ โดยระหว่างนั้นก็อาจจะยึดเอกสาร หรือใบประกอบการเพื่อจำกัดบริเวณ

การลาดตระเวณ

ตำรวจ (โดยปกติ หมายถึง พนักงานตำรวจปกติที่ปฏิบัติหน้าที่ในเครื่องแบบ)