ขอเรียงเป็นข้อๆ นะครับ

- ในตอนแรกหาข้อมูลก่อนเลย ว่าสาขาที่เรียนมีที่ไหนบ้าง ทั้งจากศูนย์ข่าวสารญี่ปุ่นและเวบไซท์ เข้าไปดูประวัติของอาจารย์ต่างๆ เรียงลำดับชื่ออาจารย์ที่สนใจแล้วส่งอีเมล์ไป ตอนแรกไม่คิดว่าเขาจะรับแต่ได้รับคำตอบเร็วมาก ก็แปลกใจ

- Study Plan นั้นเขียนตั้งแต่ช่วงทำงาน เตรียมตัวนานโดยอ่าน Journal ต่างๆ แล้วหาไอเดียว่าอยากทำอะไร ร่างโครงแล้วค่อยๆ แก้ไปเรื่อยๆ ใช้เวลาประมาณสองสามเดือน

สาขาปิโตรเลียมเป็นสาขาที่เล็ก มีที่เปิดสอนน้อย นอกจากมหาวิทยาลัยโตเกียวแล้วก็มีวาเซดะ และเกียวโตซึ่งไม่ค่อยตรงนัก อาจารย์ที่ปรึกษาท่านนี้ได้อ่านประวัติแล้วจบมาจากมหาวิทยาลัยแสตนฟอร์ด ซึ่งอาจารย์ที่นับถือในภาควิชาจบมา มีผลงานวิจัยออกมามาก และคิดว่าการติดต่อสื่อสารโดยใช้ภาษาอังกฤษช่วยคงไม่ลำบากนัก

นักเรียนต่างชาติส่วนใหญ่พูดกันโดยทั่วไปว่า Course work ค่อนข้างจะอ่อน ส่วนหนึ่งเพราะถ้าเป็นสายวิทย์หรือไม่ได้มาตั้งแต่ม.ปลาย ภาษาญี่ปุ่นจะไม่ดีมากขนาดฟังเลคเช่อร์ได้หมด และไม่มีข้อบังคับว่าต้องลงวิชาไหนบ้าง นักเรียนส่วนมากเลยเลือกวิชาที่เลคเช่อร์เป็นอังกฤษแทนซึ่งเนื้อหาไม่ค่อยแน่นนัก

หรือถึงแม้เป็นวิชาที่เป็นญี่ปุ่นเองทั่วๆ ไป ก็มักไม่ค่อยมีสอบมักเป็นส่งรายงานตอนจบเทอมแทน ซึ่งว่ากันว่าไม่ยากเท่าไร เลยไม่มีแรงกดดันมาก

สิ่งที่อยากจะบอกกับรุ่นน้องที่สนใจมาศึกษาที่ประเทศญี่ปุ่น