วันนี้ไปหาพี่คนไทย ที่ร้านเนื้อย่างโทราจิ (ร้านอาหารเกาหลี ที่ไปกินกับญาติตอนที่เค้ามาเที่ยวญี่ปุ่น) ตามบัญชาท่านแม่

ก็รีบออกไปก่อนสี่โมงเย็น เพราะบอยคาดว่าน่าจะใช้เวลาเดินทางประมาณครึ่งชม.

สถานีที่ร้านอยู่เนี่ย มันอยู่ห่างจากรร.บอยไปอีกสามป้ายเท่านั้น ( ใช้เวลาเดินทางจากป้ายรร.ไปประมาณไม่เกินสิบนาที )

ก็มาถึงร้านประมาณ สี่โมงครึ่งนิดๆ ก็ไปด้อมๆมองๆ ก็เห็นพี่เค้านั่งพับผ้ากันเปื้อนอยู่ ก็เลยเดินเข้าไปหวัดดีและนั่งคุยกับพี่เค้าไปเรื่อยเปือย   ระหว่างนั่งคุยก็ช่วยพี่เค้าพับผ้ากันเปื้อนไปด้วย(ทำคะแนน อิอิ)

ร้านนี้มันเป็นร้านอาหารเกาหลีแบบเชน มีสาขาทั่วญี่ปุ่น และ มีสาขาที่ฮาวายด้วย โดยรวมก็เป็นร้านประมาณเกรด C  ถึง B-  นะ  ไม่ได้หรูเลิศมากมาย (ตามที่พี่เค้าบอกมาอ่ะ) ( บอยดูราคาในเมนูละก็ไม่ได้แพงมาก แต่ก็มีเมนูหรูหราประปราย)  เจ้าของเป็นลูกครึ่งเกาหลี ญี่ปุ่นอะไรประมาณนี้มั้ง (ไม่แน่ใจ)

ร้านนึงมีผู้จัดการร้านสองคน คนนึงดูแลเรื่องงานด้านในครัว (ประมาณว่าเป็นกุ๊กอ่ะ) (พี่เค้านั่นเอง) อีกคนดูนอกครัว (ประมาณกัปตันคุมพวกบ๋อยอะไรประมาณเนี้ย) (วันนี้ไม่มา)

เฉพาะสองคนนี้ที่เป็นพนักงานประจำ ที่เหลือชั่วคราวหมด ( เงินเดือนและสวัสดิการต่างกันมากมาย)

เห็นพี่เค้าบอกว่ามีพาไปเที่ยวนอกทุกปี แล้วก็จะมีไปกินเลี้ยงกับประธาน (ฉะโจ้) ตามเดือนที่เกิด ( ประมาณว่าฉะโจ้เลี้ยงวันเกิด พนักงาน (ประจำนะ) (รวมๆก็สาขาละสองคนหลักๆ ) (มีเกินสิบสาขาแน่นอน แต่จำไม่ได้ว่าเท่าไหร่)

ก็คุยๆว่าอยากมาทำงานพิเศษ เพราะมันว่างๆ เบื่อๆ อยากใช้เวลาให้เป็นประโยชน์แล้วก็ได้เงินด้วย ก็บอกพี่เค้าไปว่า ไม่ไช่ไม่คิดเรื่องเที่ยวนะ แต่ถ้าเที่ยวคนเดียวก็กร่อยๆไม่มัน แล้วอยู่ที่นี่กระดิกตัวนิดนึงก็เสียตัง พ่อแม่ส่งมาก็แย่ละ นั่งงอมืองอตรีนก็คงไม่เหมาะ เลยคิดว่าไปทำงานดีกว่า จะได้ประสบการณ์หลายๆด้านด้วย  

คือถ้าพี่ไม่คิดว่าผมจะทำให้พี่ลำบากมากขึ้น (เพราะยังกะเหรี่ยงๆอยู่มากๆ)   ถ้าได้มาทำงานพิเศษที่นี่ก็ดีครับ (ใกล้รร.ด้วย) (สงสารลูกนกลูกกาน่ะนะ)

พี่เค้าก็บอกว่าเดี๋ยวเค้าต้องไปคุยกับผู้จัดการอีกคนก่อน (ที่เป็นหัวหน้าบ๋อย)ว่าจะเอาบอยเข้ามาทำงาน บอยก็ถามเค้าว่าแล้วเค้าจะอาผมหรอพี่ ? เค้าก็บอกว่าจะรับคนเนี่ยต้องสัมภาษณ์กับหัวหน้าทั้งสองคน คนแรก (พี่เค้า) บอยก็ได้ละ ส่วนอีกด่าน พี่เค้าบอกว่าจะเป็นป๋าดันให้  พี่เค้าจะบอกว่าเดี๋ยวจะเคี่ยวมัน (บอย) เองไม่ต้องห่วงแต่ต้องถามเค้าก่อน  แล้วพี่เค้าจะโทรมาบอก

พี่เค้าบอกว่าตอนใกล้สิ้นปีมันยุ่งมาก ถ้ามาทำได้เร็วก็ดีจะได้มาช่วยได้ เพราะตอนเดือนสิบสองพวกพนักงานบริษัทเค้ามาฉลองกัน วุ่นวายแล้วก็ทำกันไม่ทัน

( อ้อ เรทที่เค้าจะให้ก็ประมาณชม.ละ 1,000 เยน ถ้าสามารถมากขึ้นอาจมีอัพเกรด ข้าวกินฟรี มีค่ารถให้ด้วยตังหาก.... เออดีว่ะ)

ว่าแล้วบอยก็นั่งดูเค้าทำงานกัน พี่เค้าก็เอาเมนูมาให้ดูแล้วก็เอาเครื่องรับออเดอร์มาให้กดเล่น แล้วก็สอนว่ากดนี่เป็นงี้นะ มันไปออกที่นี่ กดยกเลิก ดูเมนู อะไรๆๆ ตรงนั่นนู่นนี่ ก็นั่งเล่นไปถามไป

ระหว่างนั่งเล่นพี่เค้าก็ถามว่ามาเรียนอะไร อยู่นานไม๊ บ้านอยู่ไหน อยู่ยังงัย บลาๆๆ แล้วก็ถามว่าอยากทำข้างในข้างนอก พอดีบอยมีบอกเค้าว่าทำกับข้าวกินเองด้วยเค้าก็ว่าดีๆๆ มันจะได้ทำทุกอย่างไปเลย ทั้งในทั้งนอก ก็ดี จะได้มีวิชาอาหารเกาหลีติดตัวด้วย (ถ้าเค้ารับนะ)

สภาพร้านหน้าบาร์ (บอยนั่งตรงที่นั่งบาร์ ที่นั่งแรกสุด เพื่อคุยกับพี่เค้า)

มีที่นั่งไม่เยอะมากนะ ทีอยู่ท้ายๆร้านเป็นประมาณโต๊ะใหญ่ สำหรับกลุ่มใหญ่