ฉบับที่ 1
สวัสดีครับ
ขอรายงานตัวอย่างเป็นทางการ
หลังจากที่เมื่อวานต้องสลบไสลตามแรงโน้มถ่วงของโลก และต้องเอาของที่ขนมาเก็บเข้าที่
ขอบอกว่าเยอะมาก มีทั้งหมดสามกระเป๋า (หกสิบกิโล) ไม่รวมเป้โน้ตบุค
โชคดีที่ตอนไปเช็คอินที่ดอนเมือง ไปเจอเจ้าหน้าที่ของ JAL (คนไทย)
ใจดี ยอมให้โหลดลงใต้เครื่องทั้งหมด ไม่งั้นมีหวังต้องลำบากหม่าม้าให้ช่วยแบกกลับบ้านแหง
ๆ (ตามกฎแล้วเค้าให้โหลดได้มากสุดแค่สามสิบกิโล) กว่าจะเก็บของหมดก็ค่ำมืดแล้ว
หมดแรงเมื่อวานเลยเขียนได้แค่สั้น ๆ ...
วันนี้กว่าจะตื่นก็ปาเข้าไปสิบเอ็ดโมง ช้าไปไหมน้า จุ้มจิ้มออกไปตั้งแต่เมื่อไหร่ก็ไม่รู้
แย่จัง ดีที่ว่าสั่งเสียไว้แล้วว่าจะทิ้งอาหารไว้ในเตาอบ เลยพอรอดตัวไปได้หนึ่งวัน
... วันนี้ถือว่าเป็นวันปรับตัว ยังไม่มีธุระเป็นเรื่องเป็นราว ตอนเย็น
ๆ เลยออกไปเถลไถลในมหาวิทยาลัย Keio ที่อยู่ติดกับบ้านที่อยู่ ...
เงียบมาก สงสัยว่าเป็นช่วงปิดเทอม แต่ก็ได้เห็นการซ้อมเชียร์ลีดเดอร์ของมหาลัย
สงสัยใกล้จะมีกีฬามหาลัย ดูการซ้อมเชียร์ลีดเดอร์ของมหาลัยญี่ปุ่น
โดยเฉพาะลีดผู้ชายแล้ว ดูเข้มแข็งสุด ๆ ซ้อมกันจริงจังโคตรยังกะจะไปรบ
มีตีกลองใหญ่ ๆ แถมนอกจากจะต้องเต้นท่าทางแมน ๆ แล้วยังต้องตะโกนเป็นภาษาญี่ปุ่นแปลก
ๆ อีก ดูแล้วเหนื่อยแทนโคตร ๆ ก็มีคนที่เดินไปเดินมาหยุดมองเป็นระยะ
ๆ แต่ไม่มีใครสักคนที่จะนั่งดูเป็นล่ำเป็นสันอย่างผม ...
ข้าง ๆ กันก็มีลีดสาว ๆ มาซ้อมเต้นเหมือนกัน น่าดูกว่าตั้งเยอะ ว่าแล้วก็พาตัวเองไปยืนดูด้วยสายตาชื่นชม
(ไม่หื่นนะ) สาว ๆ ที่เป็นลีดก็ดูหน้าตาคัดแล้วดูดีมีชาติตระกูลกว่าที่เคยเห็น
ๆ มาตามสถานีรถไฟ แถมขาก็ไม่บิ๊กไซส์อีกต่างหาก ดูลีลาแล้วแตกต่างจากลีดบ้านเราพอสมควร
บ้านเราจะเน้นความอ่อนช้อยเป็นหลัก แต่สาว ๆ ที่นี่เต้นท่าทางดูเข้มแข็งกว่า
และที่สำคัญต้องมีการตะโกนถ้อยคำออกมาเป็นระยะเพื่อแสดงพลังด้วย สุดยอดมาก
เอาไว้พรุ่งนี้จะชวนจุ้มจิ้มเอากล้องออกไปแอบถ่ายมาให้ดูนะครับ
ตอนนี้ที่ญี่ปุ่นอากาศดีนะครับ
อุณหภูมิประมาณสิบสี่องศา อยู่ในบ้านก็ยังเย็น ๆ ขนาดปิดหน้าต่างทั้งหมดแล้วก็ยังรู้สึกเย็น
ๆ แต่พอออกไปนอกบ้านจะมีลมแรง แต่ก็แดดออก ตอนนี้กำลังจะเข้าสู่ฤดูใบไม้ผลิ
ซากุระกำลังจะบานอีกไม่นานนะครับ ถ้าซากุระบานแล้วจะถ่ายรูปไปให้อิจฉานะครับ
คิดถึง
BATMAN
|