|
28
เมษายน 2547 |
กิจกรรมของซือวันนี้ก็ไปเรียนตามปกติค่ะ ไปถึงโรงเรียนเร็วเหมือนเดิมเพื่อรอเล่นอินเตอร์เน็ต
บางทีก็ได้เล่นเลย บางทีก็ต้องรอนานเหมือนกันค่ะ วันนี้อาจารย์พุ่งเป้าคนพูดมาที่ซือ
เพราะเห็นว่าใกล้จะกลับเมืองไทยแล้ว อยากบอกว่า คงเป็นเพราะทำเลที่นั่งของซืออยู่หลัง
ๆ ด้วย อาจารย์ส่วนใหญ่จะเรียกซือกับคิมซังเป็นประจำ ก็ถือว่าโชคดีค่ะ
เพราะต้องตื่นตัวอยู่ตลอดเวลา (บางทีก็เอ๋อๆ เหมือนกัน เวลาซือยังไม่ทันตั้งตัว)
กินเนสซังจะชอบบอกว่า ซือ กับ ปราดิบปุซัง คนเนปาล （ブタデイツブさん）(ชื่อฮาดีมั้ยคะ
เหมือนคุยอยู่กับคุณ “ปลาดิบ”) เป็น 2 คนในห้องที่พูดเยอะที่สุด ซึ่งก็ดีแล้วเพราะถ้าไม่ยอมพูดก็ไม่รู้จะมานั่งเรียนตรงนี้อยู่ทำไม
คนนั่งหน้าๆ ก็ซวยไป นิดนึง เพราะไม่ค่อยโดนเรียกเท่าไหร่เลย แม้ว่าจริงๆ
ทุกคนจะถูกเรียกตอบก็ตาม
ตอนขากลับมากิซังตามไปขอถ่ายรูปที่ห้องซือด้วย เขินอีกแล้ว แต่รูมเมทซือก็ให้ความร่วมมือดีมากค่ะ
ถ่ายกันไปซักระยะ มากิซังก็ขอตัวกลับไป อีเมลรูปส่งไปให้ทาง Jeducation
ที่เมืองไทย
ส่วนซือก็ขอรูมเมทไว้ว่า จะไปซื้อของที่ซุปเปอร์ วันนี้ที่เรานัดกันจัดปาร์ตี้กัน
ซือเคยบอกไว้ว่าจะทำอาหารไทยง่ายๆ ให้กิน หึหึ เป็นอะไรรู้มั้ยคะ “ไข่เจียวหมูสับต้นหอม”
ค่ะ ลงทุนซื้อน้ำปลาขวดเล็ก ๆ 210 เยน กับเนื้อหมู 2 ขีดครึ่ง ราคา
339 เยน (2 ถาด) ต้นหอมกำนึง 100 เยน, ไข่ 2 แพค (20 ฟอง) 300 เยน
(มีแบบแพงกว่านี้ด้วยค่ะ เพิ่มไอโอดีน แคลเซียม ฯลฯ บางทีก็บอกว่าเป็นไข่
hygienic (อนามัย) มั่งทำนองนี้ รวมเป็น 1390 เยน ไม่รวมน้ำมันที่ซื้อมาก่อนแล้ว
ที่ซื้อไข่กับหมูเยอะ ก็เพราะว่าเรากินกัน 5 คน แล้วก็ตั้งใจเผื่อวันพรุ่งนี้ที่ซือกับที่ห้องเรียนนัดกันด้วยอะค่ะ
อยู่ญี่ปุ่นวัตถุดิบแบบไทยๆ หาแทบไม่มีเลย น้ำปลานี่น้อยมากค่ะ (ทอดไข่
20 ฟองเนี่ยใช้น้ำปลาขวดนี้ก็หมดแล้ว) ราคาก็สุดโหด เกือบ 80 บาท
พอกลับมาถึงก็ทอดไข่เลย โดยเพื่อนๆ เกาหลียืนมองด้วยความตื่นเต้นมากๆ
ก็ต้องคอยอธิบายว่าทำไมต้องใส่น้ำปลา น้ำปลาเนี่ยมันทำมาจากอะไรเหรอ
(นึกภาพออกมั้ยคะว่า ให้อธิบายกรรมวิธีผลิตน้ำปลา เป็นภาษาญี่ปุ่นแบบ
งูๆ ปลาๆ อะค่ะ) ผลออกมาคือ “อร่อยมาก” ค่ะ ขนาดปกติอยู่เมืองไทยไม่ค่อยกินเท่าไหร่
มาอยู่นี่รู้สึกว่าอาหารง่าย ๆ อย่างนี้มีค่ามากกกกก.....
เพื่อนเกาหลีซือชมไม่ขาดปาก (ฮ่าๆๆๆ) เวลากิน ซือก็ต้องบอกว่า เค้าไม่กินกับซอสกันนะ
ที่เมืองไทยน่ะ บางทีถ้ามีน้ำพริก ก็จะเอามากินกับข้าวไข่เจียวด้วย
“น้ำพริกก็เหมือนกิมจิ น่ะแหละเธอ ที่เกาหลีขาดไม่ได้ ที่เมืองไทยก็ขาดน้ำพริกไม่ได้เหมือนกันนะ”
วันนี้ซือโดนมาบังคับกินเบียร์ด้วย กินเข้าไปเยอะมาก ประมาณ 4 ถ้วยได้
(ประมาณ 3 กระป๋อง) หน้าแดง ตัวแดงเถือก รู้สึกได้ว่าอาการเมามาเยือน
เพราะกินเบียร์/ แอลกอฮอล์ เลย ぜんぜんのみません ค่ะ )
ปาร์ตี้คืนนี้สนุกที่สุดเท่าที่เคยอยู่มา ได้รู้ถึงคำว่าเพื่อนชาวต่างชาติที่จริงใจ
เป็นมิตรจริงๆ ก็มีเหมือนกัน การมาเรียนเมืองนอกเนี่ย เรื่องเพื่อนเป็นปัจจัยสำคัญที่สุดอันนึงเลยใช่มั้ยล่ะคะ
เพื่อนเกาหลีซือเป็นคนดีกันมากๆ การมาญี่ปุ่นนอกจากจะเรียนรู้วัฒนธรรมญี่ปุ่นแล้ว
ยังเหมือนได้เรียนรู้วัฒนธรรมต่างชาติด้วย เพราะต้องใช้เวลาอยู่กับคนต่างชาติหลายๆ
ชาติ นาน ประทับใจค่ะ บอกได้คำเดียว
ซือ |
|
