1.0J-Challengehttps://www.jeducation.com/jchallengeNamhttps://www.jeducation.com/jchallenge/author/nam/rich600338<blockquote class="wp-embedded-content" data-secret="QX59W5NQ3Y"><a href="https://www.jeducation.com/jchallenge/diary-benz-day-14/">DIARY Benz ::Day 14::</a></blockquote><iframe sandbox="allow-scripts" security="restricted" src="https://www.jeducation.com/jchallenge/diary-benz-day-14/embed/#?secret=QX59W5NQ3Y" width="600" height="338" title="“DIARY Benz ::Day 14::” — J-Challenge" data-secret="QX59W5NQ3Y" frameborder="0" marginwidth="0" marginheight="0" scrolling="no" class="wp-embedded-content"></iframe><script type="text/javascript"> /* <![CDATA[ */ /*! This file is auto-generated */ !function(d,l){"use strict";l.querySelector&&d.addEventListener&&"undefined"!=typeof URL&&(d.wp=d.wp||{},d.wp.receiveEmbedMessage||(d.wp.receiveEmbedMessage=function(e){var t=e.data;if((t||t.secret||t.message||t.value)&&!/[^a-zA-Z0-9]/.test(t.secret)){for(var s,r,n,a=l.querySelectorAll('iframe[data-secret="'+t.secret+'"]'),o=l.querySelectorAll('blockquote[data-secret="'+t.secret+'"]'),c=new RegExp("^https?:$","i"),i=0;i<o.length;i++)o[i].style.display="none";for(i=0;i<a.length;i++)s=a[i],e.source===s.contentWindow&&(s.removeAttribute("style"),"height"===t.message?(1e3<(r=parseInt(t.value,10))?r=1e3:~~r<200&&(r=200),s.height=r):"link"===t.message&&(r=new URL(s.getAttribute("src")),n=new URL(t.value),c.test(n.protocol))&&n.host===r.host&&l.activeElement===s&&(d.top.location.href=t.value))}},d.addEventListener("message",d.wp.receiveEmbedMessage,!1),l.addEventListener("DOMContentLoaded",function(){for(var e,t,s=l.querySelectorAll("iframe.wp-embedded-content"),r=0;r<s.length;r++)(t=(e=s[r]).getAttribute("data-secret"))||(t=Math.random().toString(36).substring(2,12),e.src+="#?secret="+t,e.setAttribute("data-secret",t)),e.contentWindow.postMessage({message:"ready",secret:t},"*")},!1)))}(window,document); /* ]]> */ </script> วันที่ 19 มิถุนายน 2559 วันนี้เป็นวันสุดท้ายที่จะได้อยู่ญี่ปุ่นแล้ว ตอนกลางคืนต้องกลับไทยแล้ว แต่ความรู้สึกในตอนนี้นั้นไม่อยากกลับเลย รู้สึกผูกพันกับโฮสแฟมมิลี่มากๆ เด็กๆ เองก็ไม่อยากให้กลับเหมือนกัน วันนี้เป็นวันที่ผมไปทำกิจกรรมลูกเสือพร้อมกับทางโฮส ลูกชายคนโตและลูกชายคนกลางและคุณแม่ รวมทั้งตัวผม 4 คน ร่วมกับทางลูกเสือ ไปทำกิจกรรมกันที่แถบอาซากุสะ วันนี้โชคดีมากที่ฝนไม่ตก แต่ก็ร้อนมากๆ เช่นกัน วันนี้เป็นวันที่ผมได้มีโอกาสเปิดหูเปิดตาหลายๆอย่างจากกิจกรรมครั้งนี้มาก เรื่องวินัยของเด็กๆ ที่เขาสอนกัน เรื่องความสัมพันธ์ของเด็กๆ ญี่ปุ่น รวมทั้งเรื่องบุคคลในประวัติศาสตร์ เรื่องเทพเจ้า และอีกหลายๆ เรื่องเลย กิจกรรมวันนี้เป็นการ แรลลี่ เราจะไปตามศาลเจ้าต่างๆ เพื่อปั้มตราปั้มและตอบคำถามของปริศนาที่หัวหน้ากองให้ไว้ เด็กๆ ก็มีตั้งแต่ ป.5-ป.2 มีทั้งคู่กัดและเพื่อนรัก แต่ที่ดีที่สุดในกิจกรรมครั้งนี้คือ ผมได้เจอกับองเมียวจิตัวเป็นๆ (นักพรตของญี่ปุ่น) แต่เดิมผมหลงใหลในองเมียวจิและชื่นชอบเป็นอย่างมาก การได้เจอตัวจริงแบบนี้ก็เป็นอะไรที่ทำให้ตื่นเต้นพอสมควรเลย หลังจากเสร็จกิจกรรมลูกเสือในตอนเช้าแล้วทุกคนก็แยกย้ายกันกลับบ้าน เวลาที่ผมต้องออกจากโตเกียวก็คือบ่าย 3 ครึ่ง ซึ่งหลังจากกลับมาที่บ้านแล้วก็ยังมีเวลาเหลืออยู่พอสมควร เลยนั่งกินข้าวพร้อมกับดูอนิเมะที่อัดเอาไว้พร้อมกับเด็กๆ แต่น่าเสียดายที่คนกลางกับคนเล็กต้องออกไปเล่นกับเพื่อนข้างนอก ก็เลยเป็นครั้งสุดท้ายที่ผมจะได้ส่งพวกเขา รู้สึกเศร้าใจที่จะไม่ได้แต่พวกเขาแล้ว แต่ก็สัญญาไว้ว่าจะกลับมาหาอีกอย่างแน่นอน จากนั้นก็ถึงเวลาที่ผมจะต้องออกเดินทาง คุณแม่กับลูกชายคนโตก็อาสาไปส่งจนถึงตัวชานชลาเลยทีเดียว เป็นอะไรที่ซึ้งใจมากๆ […]http://jeducation.com/main/wp-content/uploads/2016/05/addfriends_en2.png